De officiële inhuldiging op 19 juni 1963 door Minister van Verkeer Fred Bertrand, vader van Hilde Houben-Bertrand, huidig Gouverneur van de Provincie Limburg, gaf alvast fotografen kans op een niet alledaags plaatje: het voor de hand liggende openingslintje was immers een stalen kabel, de schaar werd vervangen door een snijbrander.
Rob Slotemaker (topcoureur en later stichter slipschool Zandvoort) wint de Grote Prijs van Limburg, en de eerste ‘grote’ wedstrijd voor toerismewagens, de Bekers van Terlaemen, luiden een lange reeks indrukwekkende evenementen in. Het eerste ronderecord voor GT’s werd door Ben Pon gevestigd in een Porsche Carrera.
En dat ‘de koers’, die op twee wielen dan, Zolder van in het begin wist liggen, mag nog maar eens geciteerd worden: Rik Van Looy werd op Circuit Zolder Belgisch kampioen bij de profs.
In de jaren 1963 en 1964 werden de fameuze ‘vangdraden’ geplaatst langs Circuit Zolder.

In maart 1964 werd voor het eerst de ‘Bekers van België’ georganiseerd, een soort van voorloper van het New Race Festival: zowat alle nationale kampioenschappen werden in het programma geperst.
De Bekers van Terlaemen boden plaats aan het ETCC, het EK voor toerismewagens zeg maar. België werd vertegenwoordigd door Ickx, Vernaeve en Holvoet. Lucien Bianchi eindigde op plaats nummer 2 in de Formule 2, maar zo letterlijk had hij dat ook weer niet moeten nemen. Denny Hulme ging met de zege, en drie jaar later trouwens met de wereldtitel F1, aan de haal. Het eerste ronderecord werd gevestigd door Peter Arundell (UK) in een Lotus Ford (Formule Junior): 1’41”00, gemiddelde snelheid 149,132 per uur. De lengte van Circuit Zolder was op dat moment ‘ongeveer 4,2 kilometer’.

De Bekers van Terlaemen stonden opnieuw op de kalender, en herbergden een indrukwekkend programma. Vooral te onthouden is de overwinning van Jacky Ickx in Divisie 3, Toerismewagens, met een Ford Mustang.
De Grote Prijs Formule 3 kreeg dan weer enkele ronkende namen aan de start. Ondermeer Clay Regazzoni en Piers Courage sierden de startgrid. Het was nog even wachten op Belgen in dit kampioenschap. Teddy Pilette (die naam komt nog vaak terug in de geschiedenis van Zolder) maakte zijn opwachting met een Formule Vee, in 1965 een populaire nieuwigheid op het circuit. André Pilette vestigt op Circuit Zolder zijn befaamde school, waar menig talent gedurende bijna twee decennia zou ‘bijgespijkerd’ worden. Pilette zelf kwam uit in de Formule 1 tussen ’51 tot ’64 met Talbot, Connaught, Gordini en Ferrari, en scoorde 2 WK-punten in ‘54 met Gordini.

Headliner van 1966 was ongetwijfeld de Grote Prijs Formule 2. In die tijd reden de toppers uit de F1 ook (de meest) interessante GP’s F2. Het deelnemersveld in 1966 (Brabham, Hulme, Rindt, Arundell, Hill, Ickx, ...) laat dan ook vermoeden dat de GP van Zolder een ‘interessante’ was. Brabham won trouwens de wedstrijd, vestigde een nieuw ronderecord (1’37”20, gemiddelde snelheid 156 per uur, Circuit Zolder was toen 4,184 km lang), en haalde trouwens dat jaar zijn derde wereldtitel Formule 1. De Grand National kreeg Jean ‘Beurlys’ Blaton (met een Ferrari LM) als winnaar.

John Surtees laat Clark en Beltoise achter zich in de Grote Prijs F2. Ongeveer dertig jaar later zou Surtees tot twee keer toe terugkeren naar Zolder ter gelegenheid van de European Historic Grand Prix, op uitnodiging van Mercedes-Benz. Hij herinnerde zich nog ‘as if it happened yesterday’  hoe hij over het gras reed, en Clark de das omdeed. In de Bekers van de Toekomst figureerden namen als Derek Bell, Depailler en Morris Nunn (ex-teameigenaar van Ensign, en momenteel als teameigenaar actief in Indy Car).

Mei ‘68 begon in Zolder ... Jochen Rindt won de eerste reeks van de GP Formule 2 op 5 mei, Ickx haalde het in de tweede. Op de lijst van deelnemers zien we ook ene Max Mosley staan (met een Brabham BT 23C), toen vrijwel onbekend, momenteel nog steeds president van de FIA. Een ander interessant feit uit 1968 is dat de allereerste wedstrijd Formule Ford BUITEN Engeland in Zolder werd gereden. Australiër Tim Schenken schonk zichzelf de zege, Claude Bourgoignie werd tweede.

Wielrennen is nooit ver weg van Circuit Zolder ... Het WK voor profs eindigt in een legendarische millimeterspurt waarin Julien Stevens het moest afleggen tegen de onbekende Nederlander Harm Ottenbros. Hij mag dan onbekend zijn geweest, het goud was wél voor hem.
Jochen Rindt wint voor de tweede keer de Grote Prijs Formule 2 in Zolder, voor Jacky Ickx en Piers Courage. Rindt had de smaak te pakken ... Hij liet zelfs een ronderecord noteren met zijn Brabham: 1’27”30, gemiddelde snelheid 170,39 per uur. In de Formule Ford reed ondermeer noorderbuur Huub Vermeulen, die vandaag nog altijd weet waar Circuit Zolder ligt. Hij organiseert meermaals per jaar activiteiten zoals opleidingen van de Rensportschool Zandvoort.

Tijdens de Internationale Trofee van de Noordzee, voorheen op de luchtmachtbasis van Koksijde georganiseerd, vond de eerste wedstrijd van de Formule 5000 plaats. Peter Gethin (McLaren) haalde het voor Mike Hailwood en Gordon Spice. De naam Spice keert later terug in Group C, een discipline die trouwens tijdens de 29th European Historic Grand Prix op Zolder te zien is.
De eerste editie van de Bergischer Löwe, in de jaren ’80-’90 gastheer van DTM, is terug te vinden op de kalender van 1970. Dit evenement was lang het oudste op Circuit Zolder; momenteel valt die eer te beurt aan de Historic Grand Prix.
De Grand National voor Speciale Toerwagens wordt gewonnen door Yvette Fontaine, die in 1969 als eerste vrouw Belgisch kampioen werd. Erik De Vlaeminck wint dan weer het WK Veldrijden, de vierde van zeven titels. Hij blijft tot op vandaag de keizer van het veldrijden.
Jochen Rindt, hij weer, wint de GP van Limburg F2 voor de derde keer, komt helaas om het leven in Monza, maar krijgt postuum de wereldtitel F1. Zijn naam is voor altijd verbonden aan de knik net voorbij de Bolderbergbocht.

Interessant jaar voor de Belgische autosport door de annulatie van de GP van België F1 in Spa, waardoor de circuits van Nijvel en Zolder in het beeld kwamen voor het ‘hoogste goed’. Een beurtrol deed de GP van België in Nijvel belanden in 1972 en 1974, en in 1973 op Circuit Zolder.
Roland Bruyseraede volgt Pierre Stasse op als koersdirecteur, en de Can-Am’s doen tijdens de Bekers van België Zolder aan. Pedro Rodriguez had in 1970 nog de Grote Prijs F1 op het ‘traditionele’ Spa-Francorchamps gewonnen met een BRM, en reed in Zolder ook met een BRM in de ‘Interserie’ (de Europese tegenhanger van Can-Am).

GP F1 in Nijvel. 1972 is geen al te groots jaar voor Circuit Zolder ... De stilte voor de storm, zeg maar. Van die stilte werd gebruik gemaakt om een belangrijke ingreep door te voeren door de bouw van de chicane, die het airborne-risico op de Sacramentshelling moest indijken, met succes overigens. De autosport had zich zodanig ontwikkeld dat ingrepen op vlak van veiligheid zich opdrongen. Zo werden in het begin van de jaren ’70 de ‘vangdraden’ stelselmatig vervangen door vangrails.
Tijdens de Bekers van België reden in de Formule Vee enkele landgenoten: Pierre Dieudonné, Daniël Herregods en Willy Braillard, en ook de latere Duitse F3-chefs Bertram Schäfer & Jozef Kaufmann.

De 10^de Bekers van België brengen geluk voor Julien Vernaeve: hij wint met zijn BLMC Cooper S de wedstrijd in Groep 2, en laat ondermeer ene Albert Vanierschot (3^de) achter zich (NSU). Arie Luyendijk, latere winnaar van Indy 500, doet zijn debuut op Zolder in Formule Ford.
Maar vanzelfsprekend is hét item van het jaar de eerste Grote Prijs van België Formule 1 op Circuit Zolder. Voorbereidingen worden getroffen tot enkele uren voor de eerste trainingen, de asfaltlaag blijkt niet bestand tegen het hoge koppel van de F1-bolides ... en er volgt protest van het pilotengilde. Nieuw asfalt moest redding brengen, en Ickx hielp een handje mee. Hij ging met z’n Ferrari 312 B2 de baan op, en werd snel gevolgd door de rest van het veld. De eerste GP was gered. De chicane voor de rechte lijn draagt naar aanleiding van dit verhaal de naam van Jacky Ickx.
François Cevert klokt een ronderecord in een Tyrrell-Ford (1’25”42, gemiddelde snelheid 177,85 per uur, voor een circuitlengte van 4,221 km). Stewart, Cévert en Fittipaldi vormen het eerste podium in de F1-geschiedenis van Zolder.
De eerste EG Trophy (+ 1300 cc) wordt in de wacht gesleept door Claude   Bourgoignie in een Ford Capri.

Noteer: de allereerste European Historic Grand Prix vindt plaats. Ondanks de jonge leeftijd vandaag, 29, ouderdomsdeken van de organisaties op Circuit Zolder. 
Die andere Grand Prix, Formule 1, deed zoals voorzien Nijvel aan, terwijl de Formule 5000 opnieuw in Zolder aantrad. En opnieuw haalde Peter Gethin het hoogste schavot, voor Evans en Craft. Teddy Pilette reed met een Chevron B28.
Peltier wint de EG Trophy.

De veranderingen aan het circuit situeerden zich dit jaar voornamelijk in de Jacky Ickx-chicane (die werd veel scherper dan de ‘flauwe’ dubbele knik voorheen).
De tweede Grote Prijs Formule 1 levert een ronderecord op voor Clay Regazzoni. Hij laat 1’26”76 noteren (gemiddelde snelheid 177,85 per uur). Tot in 1984 (Arnoux) evolueert het ronderecord tot 1’19”294, ofwel een gemiddelde snelheid van 193,497 per uur. De lengte van Circuit Zolder bleef tussen 1975 en 1984 ongewijzigd op 4,262 km. Officieus staat het absolute ronderecord op naam van Alboreto (1984), die een bijzonder scherpe 1’14”46 liet noteren. Gemiddelde snelheid: 204,997 ... Niki Lauda (die dat jaar kampioen werd) won de GP met Ferrari, voor Scheckter en Reutemann. Ickx reed met Lotus. In de F5000 werd Pilette tweede in de tweede reeks. De EG Trophy werd voor de verandering gewonnen door Belgen, te weten Hughes de Fierlant en Jean Xhenceval.

Opnieuw Lauda aan de haal met de overwinning in de GP F1, enkele maanden voor zijn vurige crash op de Nürburgring, voor Regazzoni en Laffite. Nieuwigheid in de F1 was de Tyrrell-zeswieler, die Scheckter op de vierde plaats deed stranden. Jacky Ickx, met de ondermaatse Shadow, was niet gekwalificeerd, de enige Belg aan de start was Patrick Nève (March). In de EG Trophy plaatsten Jean-Michel en Philippe Martin zich dankzij hun Opel Commodore GS/E op de hoogste plaats op het podium. Ze lieten ondermeer Han Tjan achter zich, die in de loop van de jaren ‘90 grote sportbaas was van Nissan Europe. De eerste stop van het Europees Kampioenschap F3 in Zolder leverde Rupert Keegan als overwinnaar op. Keegan reed later in F1, ondermeer in de ‘kleuren’ van Durex.

In de Marlboro Cup F750 GP of Belgium (motoren snelheid), de voorloper van de huidige Superbikes kreeg Steve Baker (US) als eerste de dambordvlag onder de neus, voor Marco Luccinelli, en even later Johny Cecotto (die zowel in F1, DTM, V8 Star en EG Trophy meermaals op vier wielen op Zolder actief was).
Didier de Radiguès won tijdens die GP de ‘Samourai Kawasaki’, en Hervé Regout de Consolation Cup F750. Ook zij hadden kaas gegeten van snelheidsracen …
Patrick Nève en Dieter Quester (Alpina BMW 3.0 CSL) trokken het laken naar zich toe in de EG Trophy, terwijl Hans Heyer in de Deutsche Rennsport Meisterschaft (tijdens de Bergischer Löwe) aan het stuur van een Zakspeed Escort als eerste de meet haalde.
Bijna vergeten: Gunnar Nilsson (Lotus) won de GP F1 voor Lauda en Peterson.
De eerste editie van de 24 Uren van Zolder, dit jaar toe aan nummer 25 trouwens, kreeg Dirk Vermeersch, Rudy Frahm en Baudoin Corbiau (Autobianchi A112 Abarth) als winnaars. Pier-Carlo Ghinzani schrijft de Zolderse EK Formule 3 manche op zijn palmares terwijl Huub Rothengatter de Duitse race wint.

Mario Andretti (dat jaar wereldkampioen) wint de vijfde GP F1 op Circuit Zolder voor Peterson en Reutemann. In de zijlijn noteren we in 1978 het bijna debuut van Bernard de Drijver in de Formule 1, in het Ensign-team waar ook Ickx in reed. De Grote Prijs van Zolder levert legendarische duels op tussen Thierry Boutsen en ‘Fonske’ Taels in de Formule Ford. Om opnieuw naar te hunkeren, wordt wel eens gezegd. Het was trouwens Boutsen die door heel het seizoen het kampioenschap domineerde. In de EG Trophy behalen dit jaar Eddy Joosen en Mon Van Hove de zege met hun Luigi BMW 3.0 CSL, terwijl Teo Fabi in het Europees Kampioenschap Formule 3 ‘numero uno’ wordt. Jan Lammers wint op zijn beurt de manche van de Duitse Formule 3.

Racing For Zolder ziet het daglicht: Thierry Boutsen wordt ingezet in de Formule 3 en wint de openingsrace van de Duitse versie tijdens de Bergischer Löwe. Alain Prost won de EK-wedstrijd Formule 3 op Zolder, en had leuk gezelschap tijdens de race: Streiff, Alboreto, Bleekemolen, Luyendijk, Alliot, en bijvoorbeeld Slim Borgudd, drummer van Abba, en later ook te bespeuren achter het stuur van eerst Formule 1, en dan van een ... truck).
Op zijn minst een speciale vermelding verdient het Aurora F1-kampioenschap (de Engelse versie van de Formule 1), in Zolder gewonnen door David Kennedy. Ook De Drijver, Bourgoignie, Nève en Giacomo Agostini, recordhouder van het aantal overwinningen in GP’s Motoren snelheid, waren actief in de race.
Formule 1 dan maar: Scheckter (wereldkampioen in 1979) wint voor Laffite en Pironi. Geen Belgen aan de start, wél een Nederlander te weten Jan Lammers, die 10^de werd. In het voorprogramma vond de wereldpremière plaats van de ‘Procar BMW M1 Cup’, gewonnen door Elio De Angelis voor Toine Hezemans (Carsport Holland en USA), vader van Mike Hezemans, die we later in FIA GT en Belcar zien opduiken.
Finotto en Facetti winnen in een Alpina BMW 3.0 CSL de EG Trophy en worden Europees gekroond.

Thierry Boutsen rijdt dit jaar in het Oreca-team in de Formule 3, en wint tijdens de Grote Prijs van Zolder. Pikant detail: er werd in 1980 een extra wedstrijd georganiseerd om hem kans te geven op de eindoverwinning. Maar het is Streiff die de extra race wint, Alboreto die uiteindelijk kampioen wordt en Boutsen die strandt als vice-kampioen na een foutje in de Jacky Ickx-bocht.
De Grote Prijs van Limburg Formule 2 gaat naar Huub Rothengatter (manager van Jos Verstappen), voor Henton in een Toleman, dat later de overstap maakte naar Formule 1, en vervolgens in Benetton overging. Pierre Dieudonné (ook ‘volgeling’ van Racing for Zolder) reed toen z’n allerlaatste wedstrijd in de éénzitterij.
Kelleners en Müller (Eggenberger BMW 320) halen de EG Trophy binnen, Dieudonné wordt samen met Walkinshaw derde in een Mazda RX 7.
Stefan Bellof wint zijn eerste autorace in de Formule Ford.
Didier Pironi wint de Grote Prijs F1 met Ligier, voor Jones en Reutemann.
De enige Grand Prix snelheid voor motoren ooit op Circuit Zolder laat Randy Mamola als winnaar prijken op het te korte palmares (in deze sport dan toch) van Zolder ...

Reutemann stond dit jaar weer op het podium van de Formule 1, een trapje hoger dan Laffite en Mansell. De cérémonie protocolaire verliep in mineur na het overlijden van een mecanicien van het Osella-team.
Didier Theys neemt de Racing For Zolder-fakkel in de Formule 3 over van Boutsen, die overstapt naar de Formule 2. En weer wielrennen op het programma: Eddy Planckaert wint een rit in de Tour de France. De aankomst lag op Circuit Zolder.
In de Grote Prijs van Zolder Formule 3 wint Mauro Baldi, die in ‘81 ook kampioen wordt. Het jaar erop rijdt hij F1. Het Belgian Promotion Championship bracht Paul en Valentin Simons (aan het stuur van hun Golf) enige ‘vedettenstatus’, terwijl het Belgian Production Championship vinnige strijd opleverde tussen de Belga Capri’s, de Bastos BMW’s en Camaro’s, de TWR-Mazda’s en de Alcatel Capri. Piloten als Vanierschot, Walkinshaw, Joosen, Martin, Semoulin en Vermeersch streden heroïsche gevechten tijdens de manches op Zolder. Dirk Vermeersch wint bovendien opnieuw de 24 Uren van Zolder samen met vader en zoon Reusens.

Het had ‘New Pitlane Festival’ kunnen worden, maar het werd het New Race Festival dat voor het eerst georganiseerd werd. Ondertussen lag die nieuwe pitlane er wel ... En niet te vergeten: een totaal nieuw gebouw torende boven die pitlane uit.
Didier Theys wordt in de kleuren van Racing For Zolder derde in het kampioenschap Formule 3 en Oscar Larrauri wint de Zolderse EK-manche. John Nielsen wint dan weer de Duitse manche. De overstap van Boutsen bracht hem de tweede plaats in de Formule 2, dat helaas in 1982 niet te zien was in Zolder.
Op 8 mei 1982 stond de tijd even stil op Circuit Zolder. De herinnering aan Gilles Villeneuve werd in 2002 opnieuw tastbaar gemaakt door de onthulling van een nieuwe gedenkplaat en een kunstwerk (ter hoogte van de Controletoren). Eerder al kreeg de bocht waar het fatale ongeval plaatsvond de naam van de betreurde Canadees. In de Grand Prix F1 verwachtte iedereen Keke Rosberg als eerste over de lijn, maar Watson ging in extremis met die eerste plaats lopen. Cheever werd derde. Ayrton Senna wint in het voorprogramma de Formule Ford 2000.
Walkinshaw en Nicholson winnen de EG Trophy, Dieudonné eindigt tweede en Joosen wordt derde.

F1 in Spa, rustpauze voor Circuit Zolder. De Formule 2 treedt wel opnieuw op: Jonathan Palmer wint voor Mike Thackwell (nog steeds de jongste F1-piloot ooit, nog jonger dan Alonso), Theys en Tassin waren onze Belgische vertegenwoordigers. Alessandro Nannini reed toen bij Minardi, en komen we later op Zolder nog tegen tijdens de DTM ... Kelleners en Grano slepen de EG Trophy in de wacht, Quester wordt voor de vierde keer Europees kampioen. De Belgen deden het goed trouwens: De Deyne en Duez werden tweede, Delcourt en ’Davit’ derde.
Emanuele Piro wint voor Gerhard Berger en Didier Theys de EK-manche Formule 3, terwijl Marc Duez als beste eindigt in de Duitse sessie. Eddy Joosen wint de eerste manche van het Belgisch Kampioenschap (BPC).
De eerste 24 Uren van Zolder die door Circuit Zolder zélf werden georganiseerd (overgenomen van Retrorganisation), werden gewonnen door Albert Vanierschot en Mon Raus in een R5 Turbo. Beiden nog actief in Belcar trouwens.

(Voorlopig) de laatste Grand Prix Formule 1 in Zolder... Alboreto wint met Ferrari, voor Warwick en Arnoux. Senna werd zesde in een Toleman, Boutsen viel in zijn eerste en laatste GP op Zolder uit met z’n Arrows. De cirkel was wél rond ... Racing For Zolder had namelijk zijn doel bereikt.
In de 24 Uren winnen Van den Eeckhout, De Mey en ”Gustavson” met een BMW 323i.
De eerste Volvo-overwinning in de EG Trophy werd gerealiseerd door Granberg en Kvist. Stuck en Quester eindigden tweede, Walkinshaw en Heyer (Jaguar XJS) derde en werden kampioen. DTM is intussen in aantocht en Stuck keert terug naar de Duitse stal (even ondergebracht op Zolder) met z’n Jägermeister BMW 635. De Zweed Per Sturesson wint de DRM manche maar de titel gaat op het eind van ’84 naar huidige Opel DTM chef Volker Strycek met zijn BMW 635.
In de Formule Ford toonden enkele jonge wolven het beste van zichzelf om zich in de slipstream van Boutsen een weg te banen naar F1: Bertrand Gachot, Harald Huisman (ex-manager Raikkonen) en Eric Bachelart (teameigenaar Conquest Racing). Tijdens de bijzonder druk bijgewoonde Ford-happening ging Andy Wallace met de eerste plaats lopen in Formule Ford 2000. In F3 ging John Nielsen met de Europese eer lopen terwijl Cor Euser en Kurt Thiim de Duitse manches onder zich verdeelden.

DTM start een indrukwekkende reeks wedstrijden op Circuit Zolder. De ‘Saisonsauftakt’ vond elk jaar plaats tijdens de Bergischer Löwe. Harald Grohs wint in de door de regen ingekorte race, terwijl de winnaar van 1984, Per Sturesson, ‘DTM Meister’ werd.
EG Trophy: Lindström en Brancatelli winnen in een Volvo 240 voor Dieudonné en Müller. De start van de wedstrijd werd getekend door een crash annex schroothoop, waardoor Walkinshaw zijn Europese titel kon vergeten. Tijdens de EG Trophy vond trouwens de finale plaats van de Benelux Hoovercrafts ... Deels op het Albertkanaal uiteraard.
Noël Van den Eeckhout wint zijn tweede opeenvolgende 24 Uren van Zolder, dit keer met Patrick Dewulf en Bruno Clemens. In de F3 waren het onze landgenoot Eric Bachelart en Duitser Volker Weidler die wonnen. Het eerste ‘Belga Steering Wheel’ ging tijdens de finale op Zolder naar Vincent Bertinchamps, Philip Verellen werd tweede, maar zou in 1986 met het wiel gaan lopen.

Weer wat verbouwingen: de ‘eerste linkse’ werd wat haakser, de Villeneuve-CHICANE werd gelegd om de snelheden boven de tunnel te reduceren, en de Jacky Ickx-chicane kreeg een nog scherpere vorm (een dubbele 90°). Bovendien werden de eerste grindbakken aangelegd, en kreeg de piste over heel de lengte een nieuwe asfaltlaag. Alsof dat nog niet genoeg was, werden betonnen muren gegoten, extra kiezelbakken gelegd, en werd de FIA-draad geplaatst.
Kurt Thiim zette in Zolder zijn eerste stappen op weg naar de DTM-titel door met zijn Rover Vitesse iedereen het nakijken te geven. Marc Blundell wint de Formule Ford 2000 voor Frank Biela (drievoudig winnaar van de 24 Uren van Le Mans). Gachot werd vijfde tijdens het New Race Festival, maar won wel tijdens de EG Trophy de laatste reeks van het jaar, en werd Brits kampioen. Blundell Europees kampioen. In het Belgian Production Championship streden Semoulin, Van de Poele en Martin meermaals driftige gevechten uit op Zolder. Andy Wallace wint de Britse F3-race, Kris Nissen de Duitse. Wallace laat een nieuw record noteren: 1’37”96, of een gemiddelde snelheid van 154,128. De lengte van het circuit was door de veranderingen gewijzigd in 4,194 km. Cecotto wint de EG Trophy met een Volvo 240 Turbo van RAS Sport, de 24 Uren kregen op het palmares dit keer niet Van den Eeckhout, die tweede werd samen met De Craene en Van Mol, maar wél Slaus, Bormans en Geeraerts in een BMW. En tenslotte de eerste stop van de Truck Super Prix. Op z’n zachtst gezegd een compleet nieuwe ervaring voor Circuit Zolder.

Eric ‘Kuifje’ Van de Poele werd in 1987 DTM-kampioen met de Zakspeed M3, maar dat was tijdens de eerste wedstrijd (op Zolder) nog niet meteen duidelijk. Het was zijn teammaat Marc Hessel die de openingsmanche in Zolder op zijn naam schreef.
Eerste zege voor de Texaco Ford Sierra RS Cosworth in de EG Trophy: Dieudonné, Soper en Niedzwiedz winnen voor Ludwig en Boutsen. Markus Oestreich werd vierde, en komt regelmatig voor in de deelnemerslijsten van de Truck Super Prix ...
Alain Semoulin werd voor de vijfde keer Belgisch kampioen.
Enkele overwinningen op Circuit Zolder op een rijtje dan maar ... Bernd Schneider: Duitse F3-manche, Mika Hakkinen: Europese Formule Ford 1600, Philip Verellen: eerste wedstrijd in BPC in een Ford Sierra Cosworth.
Etienne Dumortier wint samen met Plash en Baert zijn eerste 24 Uren van Zolder met de Volvo 240 Turbo.

Twee grote evenementen dit jaar: de Formule 3000 en de laatste EG Trophy, het laatste jaar met het EK Toerisme in het programma tenminste..
Van de 26 starters aan de wedstrijd F3000 zijn er naderhand niet minder dan 16 in de F1 beland. Enkele namen: Grouillard won, Jean Alesi, Damon Hill, Marc Blundell, Raphanel, Suzuki, Donnelly, Moreno (kampioen F3000 in 1988), Gachot, Martini, Belmondo, McCarthy ... Grouillard zet de rondetijd van Wallace scherper: 1’28”27, gemiddeld 171,048 per uur.
De manche voor het EK Toerisme werd gewonnen door Roberto Ravaglia en Eric Van de Poele, voor Dieudonné en Biela, en vervolgens Tassin en Andruet.
Klaus Ludwig wint in DTM met zijn Ford Sierra Cosworth, terwijl Joachim Winkelhock de F3 Duitsland won. A new star is born. Michael Schumacher wint in de Formel König en behaalt zijn eerste autosporttitel, niet de laatste.
De 24 Uren van Zolder werden in 1988 gereden door ... 2 PK’s. Dit jaar wordt ook de eerste manche Opel Lotus gereden. Ze werd gewonnen door Allard Kalf (NL), nadat Frentzen in de laatste ronde was uitgevallen.
De oude controletoren is niet meer ... Een nieuwe constructie vervangt de metalen toren die 25 jaar dienst had gedaan.

Start van het seizoen, en Ravaglia wint DTM met een BMW M3 (Schnitzer). Met de pole én de overwinning in beide manches kon Roberto zijn favorietenrol waarmaken.
De GT’s doen in 1989 hun intrede in het Belgian Production Championship. Martin haalt zijn vijfde titel in een Audi 200 Turbo Quattro, terwijl Bachelart kampioen werd in de kleine klasse. De 24 Uren van Zolder telden, na de onderbreking van 1988 ..., méér dan 90 inschrijvingen, waardoor kwalificaties noodzakelijk werden. Uiteindelijk wonnen Van Peteghem, De Craene en De Puysseleyr in een Porsche Carrera, voor Dries, Wils en Aerts, en Schreurs, Devreker en Andrianne.

Kurt Thiim wint DTM in een Mercedes-Benz 190 E. De Audi V8 Quattro met publiekslieveling Stuck deed zijn debuut, werd slechts derde in Zolder, maar wél kampioen in 1990. Michael Schumacher draait de pole van de Duitse F3-manche maar valt uit na 8 ronden wedstrijd. Dit belette hem niet om toch kampioen te worden. Één jaar later zat hij al in de F1. Wolfgang Kaufmann wint de race.
Uit de 24 Uren van Zolder groeit in 1990 de BBL Cup, een eigen organisatie van Circuit Zolder. De eerste eindwinnaars, de broers Dumortier en de Rosée, wonnen trouwens die 24 Uren van Zolder. Steve Parrish reed in 1990 in het EK Truckracing iedereen naar huis met zijn BP Mercedes. Slim Borgudd (opnieuw de drummer van Abba) zorgde ook toen al voor tamelijk wat spektakel. Hakkinen draaide dit jaar rond op Zolder in de Opel Lotus.

Cecotto (zie 1977 en 1986) wint DTM met een BMW M3, voor Ludwig en Nissen. Maar het was Frank Biela die ondanks zijn mindere resultaten in Zolder de tweede opeenvolgende titel behaalde voor Audi. Tom Kristensen (viervoudig Le Mans-winnaar) won in F3. De Endurance Cup neemt tijdelijk de naam BBL Cup over: Bruynoghe, Meirschaut en Verheyen winnen 2 wedstrijden en worden kampioen. De 24 Uren gaan naar Marc Dries, Jean Wils en Kurt Thiers met hun BMW 335 voor Hubert, Hubert en Hogenkamp en Dumortier, Dumortier en De Rosée. Philip Verellen won het Procar-kampioenschap met de Audi V8 Quattro.

Kurt Thiim wint DTM met Zakspeed Mercedes (in de kleuren van Diebels Alt).
Keke Rosberg maakt zijn heroptreden met Mercedes in de kleuren van Berlin 2000 en Klaus Ludwig gaat met de titel lopen. Marco Werner en Michael Krumm verdelen de overwinningen in F3.
Jos Verstappen wint een Benelux-manche én een Europese manche Opel Lotus, en wordt dat jaar Benelux-kampioen. De eerste Carglass Cup wordt gewonnen door de broers Daniël en Patrick Hubert, en de Duitsers Michael Beilke, Edgar Dören en Peter Prosten winnen met hun imposante Porsche Carrera RSR voor Kumpen, Schreurs en Verellen en de ‘Frères’ Hubert. Robert Droogmans doet een gastoptreden tijdens de Truck Super Prix en Pierre-Alain Thibaut wordt kampioen Procar met opnieuw de Audi V8 Quattro. Ondertussen had Circuit Zolder aan een broertje van de Carglass Cup het leven geschonken: een viertal wedstrijden van 4 uren vormen de Regionale Cup.
En wat nog is: de nieuwe controletoren wordt in gebruik genomen. De oude was niet versleten, maar werd vanaf dan een uitgelezen VIP-locatie. De betonnen muren worden over heel de lengte van het circuit verhoogd, en de inmiddels overal ingeburgerde bandenstapels (Zolder-tyres) krijgen hun plaats.

DTM bracht Alfa’s mee ... en regen, regen, regen en nog eens regen. Het Alfa-trio Larini, Danner en Nannini gaven de Mercedessen geen schijn van kans. Michael Krumm domineert de F3, Verstappen pakt een derde plaats.
Nieuw op Circuit Zolder in 1993 is de creatie van het ‘Vrij Rijden’, later omgedoopt tot Open Circuit Days. Vrij Rijden, een geesteskind van wijlen Tony Jaenen (voormalig chef Veiligheid op Circuit Zolder), was bestemd voor motorrijders en automobilisten die zonder racevergunning niet meer werden toegelaten tot de donderdagtrainingen, en bestaat nu voort in de Motorsportschool Zolder (motoren) en Eran Racing (auto’s). Wuydts, Eliano en Koentges winnen de Carglass Cup, Dujardyn, Maes en Herreman (Porsche) halen de felbegeerde 24 Uren binnen. Tijdens de 24 Uren werd trouwens het boek ’30 jaar Zolder’ voorgesteld. Hét kampioenschap bij uitstek in deze periode was ongetwijfeld Procar, met piloten als Van de Poele, Duez, Martin, Tassin en Slaus met ex-DTM-BMW’s die letterlijk loeihard gingen.

Opnieuw wordt er gewerkt op Circuit Zolder. De toegang tot de paddock verdwijnt en maakt plaats voor een nieuwe tunnel, breder en hoger dan voorheen. De piste wordt doordoor een stukje richting paddock verlegd én een stukje korter: 4,184 km. Op naar een nieuw record? De (tijdelijk) laatste DTM-wedstrijden worden gereden voor een massa volk. De weergoden hadden iets vreemd in petto: sneeuw en hagel op Paaszaterdag, zon op Paaszondag. En Alessandro Nannini is terug. Men had hem afgeschreven voor topsport na een helikopterongeval, maar Nannini won de twee races dit weekend. Het was wel Klaus Ludwig die zijn zoveelste titel behaalde.
Jörg Müller wint de Duitse F3 voor Sascha Maasen en Ralf Schumacher.
Vanierschot, Kumpen en Cremer halen voor het eerst de titel in de Carglass Cup, Fons Taels, Vincent Dupont en Kurt Thiers winnen met de GL Porsche de 24 Uren van Zolder ... In Procar is het feest voor BMW: Martin, Duez, Slaus en Tassin vieren mee.

Procar was ook in 1995 de grootste trekker. Het spektakel dat keer op keer werd geboden, was om duimen en vingers van af te likken (en nog info van Lahaye). Maar er was ondertussen ook nog de Carglass Cup, die stelselmatig aan een opmars was begonnen. Opnieuw haalt het trio Vanierschot, Kumpen en Cremer de buit binnen. Niet alleen krijgen ze de wisselbeker overhandigd op het einde van het seizoen, ze winnen ook de druk bijgewoonde 24 Uren van Zolder, voor Thiers, Dupont en Bruynoghe en Taels, Schreurs en De Craene. Het was in feite Porsche dat stilaan een hegemonie aan het vestigen was ...

Dit jaar wordt gekenmerkt door enkele drastische veranderingen. Een nieuwe directie krijgt het roer in handen, de rechte lijn (van Jacky Ickx-chicane tot eerste linkse) wordt een flink stuk breder, de piste krijgt een volledig nieuwe asfaltlaag en de kantoren verhuizen van Bolderberg naar de Controletoren. Klaar voor een nieuwe start. De Regionale Cup wordt omgedoopt tot Zolder Touring Cup, en meteen ziet een nieuwe serie het daglicht: de Starters Cup wordt opgezet als opstapformule met lage drempel naar hoger gesitueerde racerij.
Opnieuw krijgen de 24 Uren een hoop volk over de vloer, en het podium wordt aangevoerd door Bruynoghe, Dupont en Dujardyn. De twee andere niveau’s worden bevolkt door Thiers, Neugarten en Snijers, en Grammet, Huisman en Van Dalen. Hubert, Hubert en Duez zien zich na de laatste wedstrijd gelauwerd als kampioen Carglass Cup. In Procar zijn veranderingen op til … (Lahaye)

Helemaal nieuw, en wielrennen komt weer wat performanter in het beeld, is de eerste editie van de Familiedag van de Fiets, een happening die opgehangen is aan alles wat met de fiets te maken heeft. Aan Carglass Cup wordt de term BELCAR toegevoegd, ter illustratie van de wijziging van het statuut. Vanaf dit jaar valt het kampioenschap immers onder de auspiciën van de KACB, en niet meer de VAS. Het nieuw nationaal kampioenschap is een feit.
Huisman, Vosse en Goossens trekken het laken helemaal naar zich toe in de 24 Uren van Zolder, maar Taels, Dupont en Cremer mogen zich voor het eerst nationaal kampioen Carglass Cup/Belcar heten.
Een oude bekende voert een nummertje op tijdens een manche van het World Sportscars Championship, meer bepaald op het programma tijdens de … European Historic Grand Prix. Didier Theys, want daar gaat het over, vestigt een nieuw ronderecord: 1’31”552 (gemiddelde snelheid: 164,523).
Racing For Zolder was gedurende ongeveer 15 jaren op non-actief geplaatst, maar dit jaar komt Bas Leinders in de sporen van Boutsen, Theys, Dieudonné … opnieuw de draad oppikken. Het doel blijft hetzelfde ...

Terwijl het New Race Festival aan de 17^de editie toe is, komt Circuit Zolder op de proppen met een look-a-like: de Belgian Masters sluit het nationaal seizoen af waar het New Race Festival de traditionele opener is. Het zal even wennen worden, maar de Carglass Cup bestaat niet meer. Castrol Belcar komt in de plaats, met vanaf dit jaar twee divisies: GT en Toerisme. ‘What’s in a name ?’, schreef William enkele eeuwen geleden. Wat op het asfalt terecht komt, dat ging in kwaliteit enkel maar in stijgende lijn.
Duncan en Patrick Huisman worden kampioen GT, Jean-François Hemroulle en Tim Verbergt worden nummer 1 in Toerisme. Een mooi podium tijdens de 24 Uren van Zolder trouwens: Huisman, Boutsen en Goossens winnen op een autoritaire manier voor Leinders, Olivier en Daems, en Dupont, Taels en Kumpen. Belcar is goed bezig.
Circuit Zolder is gestart met de uitvoering van het Strategisch Plan 2002 ... Er zal nog over gesproken worden.

Het New Race Festival krijgt een manche van de Duitse Formule 3 in het programma. Robert Lechner wint beide manches voor Christian Albers. Later op het jaar doet het FIA GT kampioenschap voor het eerst Circuit Zolder aan. Meteen enkele kleppers in de voorste gelederen: Olivier Beretta en Karl Wendlinger winnen met hun Viper, Ni Amorim en Toni Seiler stranden tweede (ook met Viper), Hezemans en Hart eindigen derde met een Lister Storm.
Hemroulle en Verbergt zijn weer aan het vieren in Divisie Toerisme van Castrol Belcar, Kumpen en Cohen krijgen de grootste beker in Divisie GT. Memorabele 24 Uren van Zolder, want de Audi A4 van Hemroulle en Verbergt wint tijdens de laatste 30 minuten de wedstrijd, tot grote frustratie van De Groodt, Bouvy en Moreau (Porsche). Geboers, Van Roey en Ooms zijn knap derde in een BMW. Audi feest uitbundig.

Opnieuw de Duitse Formule 3 op bezoek bij de start van het seizoen. Giorgio Pantano wint op Circuit Zolder de eerste manche tijdens het New Race Festival en is goed op weg naar de titel. Tijdens de 2^de reeks moest hij wel Alex Müller voorlaten.
Pantano staat wél in het lijstje van houders van ronderecords: hij klokt 1’31”107, en is daarmee een zucht sneller (165,88 per uur) dan Theys in 1997.
Tweede halte FIA GT: Bailey en Campbell-Walter halen het met een Lister Storm, Derichebourg en Vosse, en Duez en Belmondo eindigen respectievelijk twee en drie met hun Viper.
De Chrysler Viper wint wél voor de allereerste keer in de geschiedenis de 24 Uren van Zolder. Aan het stuur van de winnende wagen zaten Cohen, Kumpen en Duez. Geboers, Van Roey en Ooms schuiven een plaatsje hoger op het podium, Vanierschot, Longin en Taels worden derde.
Albert Vanierschot en Bert Longin winnen wél de titel in Divisie GT van de Castrol Belcar, door een niet te vergeten uitvallen van de Viper tijdens de laatste wedstrijd van het jaar. Georg Severich en Luc Pensis worden kampioen Toerisme.
Sven Nijs, regerend Belgisch kampioen in het veldrijden, wint de eerste Wereldbekermanche Cyclo-cross die op Circuit Zolder wordt georganiseerd. Deze manche is de voorbode van het WK Veldrijden in 2002.

Zelfs een filmregisseur als Stanley Kubrick had nooit, ondanks zijn legendarische capaciteiten, het verloop van 2001 in toom kunnen houden. Terwijl het steeds heter werd onder de voeten van de ‘wielercel’ op Circuit Zolder, ontpopte de Castrol Belcar zich verder als epicentrum van de Belgische autosport en trad voorgoed uit de schaduw van Procar. Over schaduw gesproken: het leek even alsof de zon zich onder de toeschouwers van de 24 Uren van Zolder bevond. De deelnemers moesten in een verzengende hitte de 6 linkse en 9 rechtse bochten van Zolder honderden keren na elkaar bedwingen.
Niets deed vermoeden dat het kwik dergelijke hoogtes zou halen, toen begin 2001 de grootste verandering aan het tracé (in de kanaalzone) van Circuit Zolder door de weergoden werd gezegend met niet ophoudende regen. Een dikke kilometer asfalt moest eraan geloven, een kleine kilometer en enorme grindbakken kwamen in de plaats. De eerste linkse is dood, leve de eerste linkse. Nieuwe circuitlengte: 3,977 km.
In een wedstrijd van de Euro F3000 haalt Felipe Massa de pole, de overwinning gaat naar Salvatore Tavano. De snelste ronde en meteen een nieuwe snelste tijd wordt gezet door Thomas Biagi. Derde keer FIA GT op Circuit Zolder, en de Vipers zitten opnieuw vooraan: Bouchut en Belloc geven Hezemans en Bleekemolen het nakijken, de Ferrari van Duez en Blieninger moet zich tevreden stellen met een derde stek. 
Albert Vanierschot wint voor de derde keer de 24 Uren van Zolder samen met Freddy Van Roey en Tim Verbergt. Het zijn echter Schreurs en Thiers die kampioen Belcar worden in de Divisie GT, de Fin Kuismanen en de Oostenrijker Hasenbichler zien hun inspanningen beloond met de titel in Toerisme. 
En nu krijgt ook de Starters Cup een andere naam: Sprinters Cup Zolder.

Er is in 2002 meer dan ooit op twee wielen door de bochten gereden. Maar dat had dan ook alles te maken met de twee mega-events die letterlijk de meeste aandacht wegkaapten: het WK Veldrijden en het WK Wielrennen op de Weg. Niet nieuw op Circuit Zolder (zie 1969 en 1970), maar daarom niet minder vernieuwend. ‘Vlaanderen’ stond letterlijk helemaal ‘boven’ in februari (Mario Declercq werd wereldkampioen), en de Squadra Azzuri gaf in oktober de wereldtitel op een presenteerblad aan Mario Cippolini.
Tussen de plooien van alle regenboogtruien maakte een oude bekende (DTM) een stop in Zolder. Laurent Aiello won met zijn Audi TT voor Abt en Schneider. Het leek alsof de stop uit de wolken was getrokken, want de zondvloed die Zolder in het begin van mei 2002 teisterde, had bijbelse allures ... Om nog maar te zwijgen van het stormachtig einde van het nationale autosportseizoen tijdens de Belgian Masters. Zowat alles werd weggeblazen, maar Circuit Zolder gaat door.
Ook de V8 Star doet een stop in Zolder: Thomas Mutch wint voor Steffen Widman en Johnny Cecotto (25 jaar na 4^de plaats bij 750cc moto’s). Even later wint opnieuw een Viper de 24 Uren van Zolder: Longin, Kumpen, Hezemans en Dupont laten Kris en Koen ‘Clouseau’, Bruynoghe en Van Mol achter zich. Penders, Goossens en Dujardyn worden derde. Longin en Kumpen halen ook de titel binnen in Divisie GT, Beckers en Cassiers zien zich kampioen worden in Toerisme.

40 jaar Circuit Zolder. 19 juni 1963 – 19 juni 2003. Het begin van het seizoen brengt een nieuw initiatief aan: de eerste Super Meeting wordt gereden tijdens het Belcar New Race Festival. En vervolgens de Superfund World Series by Nissan, runner-up-reeks naar F1.

Het jaar na het fenomenale wielerjaar 2002 scheen rustig te worden, in vergelijking, maar schijn bedriegt. Om te beginnen werd in 2003 het 40-jarig bestaan van Circuit Zolder gevierd tijdens de European Historic Grand Prix. Jacky Ickx en Julien Vernaeve, respectievelijk met een BMW 700 en een Mini Cooper S, deden in juni nog eens dunnetjes onder hun tweetjes één van de allereerste wedstrijden op Circuit Zolder over: even terug naar 1963 was dat.

Verder werd een nieuw evenement boven de doopvont gehouden: Velocity, een nieuw wielerevenement dat verder borduurde op de ervaring die werd opgedaan in de voorgaande jaren. Vooral te herinneren is de eerste zomercross veldrijden die in een verzengende hitte werd gereden. Bart Wellens won deze eerste GP Eric De Vlaeminck.
Naast de klassieke autosportevenementen, deels onder de noemer ‘Supermeeting’, werden opnieuw een reeks wereldevenementen gepresenteerd. Zo was er eerst de passage van de Superfund World Series by Nissan, de op een na snelste serie in Europa, met ondermeer Bas Leinders op de startgrid. Marc Gené wint de eerste race en Franck Montagny toont zich onvermurwbaar in de tweede en zet een ongelooflijk nieuwe snelle tijd op de tabel: 1’22”162. Zijn gemiddelde snelheid was zo maar eventjes 174,3 km/h.
En opnieuw was Koning Albert II van de partij, om in oktober ‘zijn’ selectie (Stefan Everts, Joël Smets en Steve Ramon) de Motocross of Nations te zien winnen, de eerste motorcross ooit op Circuit Zolder.

2004 begon zoals het eindigde, bij wijze van spreken dan wel, met motorcross. Circuit Zolder ging verder op het elan van 2003, en start aan een reeks van 3 Grote Prijzen Motorcross. In tegenstelling tot Velocity 2003 werd de Motocross GP of Flanders in stormachtige omstandigheden gereden. Letterlijk dan, wel te verstaan. Cedric Melotte won deze eerste GP.
Het Belcar New Race Festival trekt naar goede gewoonte de liefhebbers van de Belcar naar Circuit Zolder. Even later kreeg de Belcar het goede gezelschap van de World Series by Nissan. Voor het tweede jaar op rij een schot in de roos.
Waar er in 2003 een goeie 30.000 toeschouwers kwamen opdagen, was dat in 2004 al opgelopen tot bijna 50.000: de absolute publiekstopper van Circuit Zolder in 2004.
Nieuw op de kalender was de Marc Herremans Classic, een halve triatlon waarvan de opbrengst integraal naar ‘To Walk Again’ gaat, een stichting die in het leven is geroepen door Marc Herremans.
De dag voordien werd de tweede zomercross gereden, onder de veelzeggende naam ‘De Zomercross’. Opnieuw was Bart Wellens de sterkste.
De Euphony 24 Uren van Zolder worden gewonnen door de GLPK-Viper die het seizoen Belcar domineerde: Kumpen, Longin en Hezemans.

De zogenaamde Supermeetings zijn niet meer. Circuit Zolder gaf de aftrap van het seizoen (uitzonderlijk vroeg) eind maart met een ‘gouwe ouwe’: het (Belcar) New Race Festival. Opnieuw vond het publiek massaal de weg naar afrit 27 van de E314. De Mediagroup Van Dyck Belcar begon aan het negende seizoen als nationaal kampioenschap: spannend.
Een ijzersterk duo, met een dijk van een Corvette, zette zich van bij aanvang naast de GLPK-Viper in de bochten: Marc Goossens en David Hart (tijdens de Euphony 24 Uren van Zolder met succes aangevuld met Jan Heylen en Guy Verheyen) werden dat jaar kampioen.
De World Series by Renault (nieuw concept) gingen verder op het elan van 2003 en 2004: niet minder dan 80.000 mensen waren getuige van een schitterend spektakel, en enkele demonstraties van de bolide van de latere wereldkampioen Formule 1. Franck Montagny liet zien hoe snel je een stel banden kan verslijten. De European Historic Grand Prix, het oudste evenement dat op de kalender van Circuit Zolder prijkt, was begin juli aan de laatste editie toe. Historische bolides konden vanaf 2006 terecht in de Belcar Historic Sprint.
Niet te vergeten: Stefan Everts begon op Circuit Zolder op 2 april aan een zegetocht op weg naar zijn negende wereldtitel. The Legend kaapte de eerste GP weg.
De Q8 Truck Grand Prix kreeg een nieuwe naam (Super werd Grand), maar er was nog slechts één reeks racende trucks actief. De zware categorie van Super Race Trucks werd opgeheven, wegens te weinig deelnemers. De Race Trucks waren daarentegen met tientallen aan de slag om de Europese titel binnen te halen.